 |
| |
Gülerken ağlayan resimler
benim sözlüğümde acıdır.
kimin
uzaklõğõna düşmüşsek aslında -bir asılmış gençliğimizde
yayvan şarkılar dinleyip gervek sigara tadında yudumladığımız
hüzünler, en gerçekçi duygularımızdır.
beni yokken dinleme. elimi kaldırdığım sabahta delirdiğim
bir şiir gülümsemesi yay uykuma. rüyamın sahihliğinde
unutkanlığımı deşeyim. ellerim kirliyse uyandırma
sakın. bir cinnet anında kazıdığım duvara bak, tırnaklarımı
bıraktığım, yumruklarımla kırdığım bir yokluğunu
yaralamışım. şimdi hangi ses yoracak kalbimi. en
tiz sesini gülüşüme tak ki ağlayayım n'olur. bir
istek kipine çekimlediğim varış noktama gideyim
ellerin/siz ve sebepsiz. güçlü kadınım, adın mıh
gibi ezberimdeyse ben sensiz bir yurdun sürgününde
taş atamam gökyüzüne.
kalbim rahvan adımların yurdunda bir tur. yüreğim
Musa'nın asasına takılı. İsa çarmıhı yıksın, gözüm
o yıldırım anında şahit dilekler dilerken kalbimin
ağrısına tuzlu su. yüreğimin açlığına insin yağmur.
rahmet.. ve boya beni, rengim cinnet meskeninde
bir dolu özlem. anladım kendim, resimlerim yalnız
ağlarken güldüğüm sözlükte ismim muhtelif acılı
bir sürü renk.
bilirkişi raporlarında bilmezim. kendimin yitiğinde,
bekleme salonu iştahsızlığıyla kapalı devre yayın
yapıyorum sür git yalnızlıklara.
beni ağlarken bulma, güldüğüm acı çzilirken
gölgeme vaveyla, elim bir hikaye dolanır dilime.
baş kahramansız, başsız ve sabahsız ayıklarım zamanı.
bilirim bu nabız gözlerime çektiğim gece kadar sürmedir.
yol/
uzanır sabahsız gecelerime fütursuz
esvabım bir eşref hüznü
yitiğim perişan
gülemem ay yılgın
resimleri yırtarken
ağlayamam yorgun/
çocuklar gül aktı sokaklarda, oyun oynarken borandan
çaldılar yağmuru. yılgın resimler atlarken iplerine,
bir çamur deryasında kirlendi beyazlıklar. "benzin
ve aşk gibi" ateş atsan alevlenecek, okunma
ruhuma en iyisi, sen bir gurbet denizinde yoğrulurken
adımlarım keşmekeş yoğruldu ayazın sokağında.
bilmezim. bildiğim yoklukta varlığım bir nihayetsiz
seferle bitişik. kalbim duman, beynim sarpa sardı
yalnızlığı. köşemden sesleniyorum en uzak dalıma,
beni yıkılırken görme, gülüşümle ağladığım resimlerim
acı bir sözlükte yakar heceyi. geceyi yıldıran başımdan,
tüner sefil karanlıklar. ben apansız inerim her
tümlecin başına, nar-ı gülzar eder çünkü suizan.
beni iyi zan ile besle.
gülerken ağladığım resimler benim sözlüğümde acıdır.
bakma, beslenmesiz bir saatin yorgun aktığına. saatimi
kırdım duvarımda. çarpıldığım şokun dalgasında iyi
sevgilerle yutkundum. kuşların tünediği yalnızlığım,
kirli adımların adamlara yapıştığı nihayetsiz seferlerle
bilindi. şimdi biraz intizardan dem vurmalıyım aslında,
yokluk pahasına devşirmeliyim geleceği, iyi düşler
besleyip.
iyi düşler besleyip en "sus" tarafıma
yangın renkli isimler söylemeliyim. varlığın esamesinde
yangına isimlerle gitmeliyim. resimlerin bir yüzüne
haritası sayıp lejantlar yazmalıyım. öyle bilinir
olsun. bilinmezin aynasında gerçeğin ağlaması bir
gülme eylemiyle örtüşsün.
Bilal
Can
Grafik
Tasarım : ©Kumru |
|
|
|
 |
|
|
