| |
 |
|
|
| |
Seversiniz
bazen...
Bir
kuşu
beslemek
misali,
karşınızdaki
insanı
sevginizle
beslersiniz.
Farklıdır
sevmesi
insanların...
Kimi
kafese
tıkar
kuşunu
öyle
besler,
alır
özgürlüğünü
elinden,
seviyorum
sanır.
Öyle
sandıkça
sıkar
karşısındakini,
bunaltır.
Ufacık
bir
fırsat
bulsa
kaçmak,
kurtulmak
ister
artık
kuş.
Aslında
korkularından
yapar
insan
bunu,
karşısındaki
insana
anlatamaz,
anlatmasını
bilmez.
Bir
başka
insana
gitmesini
istemez.
Her
koca
devin
koca
korkuları
vardır,
kimse
bilmez.
Kimi
de
serbest
bırakır
kuşunu.
Salıverir
gökyüzüne,
döner
gelir
elbet
der,
döner
gelir
seviyorsa.
Alır
riski
çekinse
de
birşeylerden.
Bilir
ki;
koysa
kafese
bir
gün
kesin
kaçıp
gidecek,
bir
gün
kesin
terkedecek.
Serbest
bırakır!
Döner
gelir
o
da
karnı
acıktıkça,
yüreği
sevgiye
acıktıkça.
Ne
kadar
çekinse
de
bilir
geri
döneceğini
adam.
Bilir
başka
yerlere,
başka
kişilere
gitse
de
bir
gün,
bir
şekilde
geri
döneceğini...
Kuş
ta
bilir
daha
iyisinin
olmadığını
ama
bazen
nankörlüğü
tutar.
Unutur
onun
için
yapılanları,
uğramaz
olur
bir
zaman...
Başka
kapılarda,
başka
pencerelerde
aynını
arar.
Ama
bilmez
başkalarda
hiç
aynılık
bulunmaz.
Pişman
olur,
geri
döner
bir
zaman
sonra.
Öyle
yenik,
öyle
mağlup
döner
ki
hem
de...
Artık
kafese
girmeye
bile
razı
olmuştur.
Şanslıdır...
Eğer
geri
döndüğünde
açık
bir
pencere
veya
aynı
evde,
aynı
kişileri
bulabilirse...
Eğer
terkettikleri
taşınmamış,
Aynı
yerde
kalabilmişse...
W.Generous
Blackstone
Grafik
Tasarım:
©Kumru
Orjinal
Midi:
©Klaus
Woolmann
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
